Tak właśnie.
Kto chce, może wypisać z obserwowanych itp, bo rzadko coś tu się będzie pojawiać raczej.
Może wrócę tu jeszcze.

Jak trwoga to... do dochtorka.
Córka mojego kolegi brała ślub w majowy weekend i zostałem zaproszony (razem z kobietą, tym razem padło na Anne-Marie, która regularnie bywa w Warszawie). Było całkiem fajnie, pobawiłem się, okazało się, że nawet trochę ludzi znam. Anne-Marie zdziwiona rozmachem całej imprezy, wybawiła się.
Po 10 klawiszowiec się tak spił, że nie trafiał, kumpel poprosił o pomoc.  Pograłem za niego, ludziom się bardzo podobało, chyba najbardziej instrumentalne utwory Laserdance i Koto oraz trochę lat osiemdziesiątych w energicznej aranżacji. Pierwszy raz grałem na takim Korgu i jakoś tępe brzmienie oraz drewnianą klawiaturę miał ten parapet.
Anne-Marie mnie zaskoczyła. O tym, że grała na fortepianie to wiedziałem, ale skąd wiedziała jak zagrać moje ulubione utwory ze mną? Podeszła do drugiego instrumentu i graliśmy razem. Pierwszy raz zdarzyło się, świetnie to nam wychodziło. W takim tempie!
To było coś w tym rodzaju:


Prawda, że fajne? Dostaliśmy zajebiste brawa na koniec.

Aha i Anne-Marie od niedzieli jest Marysią , tak goście ją ochrzcili i bardzo się jej to spodobało. Mi też się podoba, wolę Marysię niż Ankę
W tym tygodniu widzimy się znowu, tym razem w Niemczech.

Anne Marie w Polsce. Jeździmy po kraju, jesteśmy mega niewyspani ale szczęśliwi.
Kobieta mnie zaskoczyła - otóż w knajpie do kelnera zamówiła jedzenie i picie po polsku...
Uczy się polskiego i to intensywnie. Nie wiem co jeszcze ma w zanadrzu dla mnie.

Czekam w kolejce do fryzjera. Fryzjerka ładna, fajna i w ogóle wesoła...

Na lotnisku w Monachium jest taki oto kiosk. Jest to mikro łóżko do wynajęcia.

Gdy wylądowałem, dostałem SMS, bym przyszedł do tego właśnie kiosku, wbił kod i wszedł do środka. Żaluzje były zasłonięte. Chwilę potem wiedziałem dlaczego.